O filmie:

Niedziela – 9.05.1976 Dzień Matki. Funkcjonariusz służby więziennej w Stammheim otwiera drzwi do celi o numerze 719. Z kraty lewego okna zwisa martwe i bezwładne ciało kobiety, która jest oskarżona o członkostwo w terrorystycznym ugrupowaniu oraz określana jako „wróg państwa nr 1” – Ulrike Meinhof.

Meinhof była najsłynniejszym członkiem Frakcji Czerwonej Armii. Przed „skokiem do podziemia” jako dziennikarka określała pozycje lewicy oraz uchodziła za głos ruchu pokojowego oraz Opozycji Pozaparlamentarnej (APO). W 1970 roku nastąpił przełom. Ulrike Meinhof wzięła udział w uwolnieniu Andreasa Baadera, który przebywał w więzieniu za podpalenie domu towarego. Akcja ta uznawana jest za moment narodzin Frakcji Czerwonej Armii.

Twórcy filmu poszukują odpowiedzi na szereg pytań: W jaki sposób chrześcijańska pacyfistka dokonała przemiany w bojowniczkę podziemia zdolną do użycia broni? Jak z renomowanej i popularnej dziennikarki stała się „wrogiem państwa”? Czy były za to odpowiedzialne „niemieckie stosunki społeczne”, które to swego czasu wymienił lewicowy wydawca oraz kolega Meinhof – Klaus Wagenbach? A może „walka zbrojna” wywołana przez Ulrike Meinhof była wyrazem jej osamotnienia oraz osobistego zwątpienia? Johannes Unger i Sascha Adamek podążają śladami życia Ulrike Meinhof. W dokumencie zabierają głos świadkowie, którzy osobiście znali Ulrike Meinhof i przeżyli jej drogę z różnych perspektyw: wydawca Klaus Wagenbach,redaktor naczelny gazety „Der Spiegel” Stefan Aust, przyjaciółki Meinhof, Peggy Parnass i Erika Runge, członkowie RAF Monika Berberich i Manfred Grashof, znajomi oraz sąsiedzi z czasów młodości i córka Meinhof, dziennikarka Bettina Röhl.

Na podobny temat

• Książka o Ulrike Meinhof
• Spotkania wokół „Ravensbrueck. O Milenie Jesenskiej”
• Śmierć człowieka-wiewiórki
• Trójmiasto, 14 grudnia: Baader-Meinhof w Kinie Zaangażowanym
• Polemiki filmowe